वृद्धाश्रमात राहणाऱ्या शंकरराव आणि सरस्वतीबाईंच्या मनातील हळव्या आठवणी आणि मुलाच्या प्रतीक्षेची ही हृदयस्पर्शी कथा. मयूर बागुल यांनी आई-वडिलांचे निस्वार्थ प्रेम आणि आजच्या पिढीतील दुरावा यावर अत्यंत प्रभावीपणे भाष्य केले आहे.