या लघू नाट्यांकातील सर्व पात्रे काल्पनिक असून ती भोवतालच्या एखाद्या व्यक्तिमत्त्वाशी जुळून आल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा. (फाकडोजी महाराज प्रसन्न मुद्रेने सिंहासनावर बसले आहेत. समोर सर्व दरबारी आसनस्थ झाले आहेत. तेवढ्यात सेवक दरबारात प्रवेशतो.) सेवक - महाराज, जय हो! विजय हो...! अभिनंदन! अभिनंदन महाराज! एक आनंदवार्ता आहे. महाराज - काय? आज एकदम आनंदवार्ता? (हे ऐकून दरबारातील सारेच मंत्री, प्रधानजी इ. आश्यर्याने सेवकाकडे पाहत.) एक मंत्री - काय? आनंदवार्ता! व्वाह! जय हो! विजय ह