एखादे पुस्तक वाचायला घ्यावे आणि त्या पुस्तकाने आपल्या मनाचा ठावच घ्यावा असा सुवर्णयोग जुळून यायला फारच नशीब असावे लागते. त्यात अनुभवकथन अथवा चरित्र हा विषय तर मला फारच भावतो आणि समृद्ध करून जातो. लेखक जेव्हा हातचे काहीच न राखता आपला जीव ओतून त्यांचे अनुभव लिहितात ना तेव्हा ते लिखाण आपल्या हृदयाच्या हळव्या कोपऱ्याला अलगद स्पर्श करून नकळत आपल्या स्मृतिंना उजाळा देऊन आपल्याला कधी भाऊक करतात हेच कळत नाही. अगदी तोच अनुभव मला लेखक सयाजी शिंदे यांच्या ‌‘चपराक प्रकाशन‌’ने प्रकाशित के

"स्मृतींच्या आकाशातलं चांदणं: गावची माडी, चांदण्या रात्री आणि हरवलेले बालपण यांचा हळवा प्रवास मांडणारा मंगेश दौंडकर यांचा लेख. शहराच्या गजबजाटात हरवलेली शांतता आणि गावाकडच्या साध्या सुखाचा शोध घेणारी एक हृदयस्पर्शी कथा. नक्की वाचा."